شعر از :حسان

گل نكند جلوه در جوار محمد(ص)  

 رونق گل مى‏برد، عذار محمد(ص)

گل شود افسرده از خزان ولیكن

 نیست ‏خزان از پى بهار محمد(ص)

سایه ندارد ولى تمام خلایق

 سایه نشینند در جوار محمد(ص)

سایه ندارد ولى به عالم امكان

 سایه فكنده است، اقتدار محمد(ص)

سایه نمى‏ماند از فروغ جمالش

 هاله نور است در كنار محمد(ص)

شمس رخش همجوار زلف سیه ‏فام

 آیت و اللیل و النهار محمد(ص)

تا كه بماند اثر ز نكهت مویش

خاك حسین است‏ یادگار محمد(ص)

تربت‏خوشبوى كربلاى معلاست

 یك اثر از موى مُشكبار محمد(ص)

رایت فتحش به اهتزاز درآمد

 دست ‏خدا بود چون كه یار محمد(ص)

من چه بگویم [حسان] به مدح و ثنایش

    بس بودش مدح كردگار محمد(ص)

صبر  

عشقه علاج ايستمه ، دردينه صبر ايله دور

گور كي نه درمان قيلير ، يار وفاداريميز

عهده وفا ائيله گل ، تا دئمه سين مدعي

قول وقرار اوستونه دورمادي دلداريميز 

                      " نسيمي "